We hebben het zolang mogelijk uitgesteld maar nu moet er echt aan gewerkt worden, een heus blog.

Voor de mensen met de korte spanningsboog: We zijn in Tonga! Het werk is uitdagend, er zijn nog geen doden gevallen maar er heeft al behoorlijk wat pus en bloed gevloeid. De omgeving is mooi, we hebben 3 van de BIG 5 gespot in de achtertuin en de auto staat eindelijk voor huisje 41. Kortom, het gaat goed!

Inmiddels zijn we hier al weer meer dan een maand. We kwamen aan in Nelspruit, de hoofdstad van onze provincie Mpumalanga, om wat zaken op orde te krijgen. Na een weekje waren de meeste zaken geregeld en zijn we begonnen met vakantie vieren.

In Kaapstad hebben we de standaard toeristische trekpleisters

bezocht; Kaap de Goede Hoop, Tafelberg, ‘t strand. We waren bijna ten ondergegaan aan de tafelberg! Met een zomeroutfitje naar boven bleek toch wat te koud, maar we zijn natuurlijk heel dapper en gingen nog een wandeling doen op de berg, zonder kaart, in de mist, uiteindelijk helemaal nergens terecht gekomen maar wel half bevroren.

Na Kaapstad zijn we met een auto naar Stellenbosch, vlakbij Kaapstad, vertrokken waar we wat oude bekenden van Maarten hebben bezocht en hebben gegeten bij het beste restaurant ter wereld (bij het restaurant ernaast wel te verstaan). Stellenbosch is prachtig, met architectuur die ze Cape Dutch noemen, een combinatie van Amsterdam en Indië denk ik zo. In de buurt van Stellenbosch zitten de wijnboeren, we voelden ons er erg thuis.

Maarten heeft 1 hobby waarvoor hij graag van de bank afkomt: sharkcage diving. En onze vakantie was de 2^de keer dat hij dat ging doen. Maar dit keer natuurlijk met zn 2-en! Het gaat een beetje zo: je gaat met zn zevenen in een broodrooster-achtige kooi, met een wetsuit en duikbril. En dan staat er wat mannen op de boot; 1 met een emmer vissesap, die lokt de haaien naar de boot, 1 met een stuk tonijn aan een touw, die lokt de haai naar de kooi en 1 die heel hard “DOWN DOWN DOWN DIVERS DOWN” roept naar het broodrooster als er een haai aankomt. Je moet dan een grote hap lucht nemen en je laten zakken in het water, als je lucht op is kom je weer boven. Je begrijpt dat ik vreselijk stress kreeg, niet van die haai, maar van die gillende man. Het duurde dan ook een aantal keer voor ik ook echt onderwater kon blijven en meer zag dan mijn handen die wanhopig op zoek waren naar een plek om vast te houden (bleek best wel duidelijke oranje stang te zijn binnen in de kooi). Maar uiteindelijk hebben we een superduik gemaakt, de haaien met hun bek open naar de kooi zwemmen, heel gaaf en volgens Maarten beter dan de vorige keer!

Een dag later werd de dosis adrenaline nog een keer ver-10-voudigd door een bungy jump, moest van Maarten. En niet zomaar een bungy jump, maar de hoogste ter wereld. Lees goed: WERELD. Er zijn geen filmpjes maar het zag er ongeveer zo uit: bibbertjes-baksteen-lappenpop-baksteen-lappenpop-baksteen-lappenpop-mannetje naar beneden-angstig aapje-bibbertjes. Leuk hoor.

Diezelfde avond hebben we een seafood diner gehad met Allard-Jan, een vriend van Maarten die ook arts is en in Port Elizabeth op de chirurgie werkt. We bleven een dag in Jeffrey’s Bay, een van de beste surfplekken ter wereld. De surf was up, maar een beetje te up voor ons. We hebben uren geploeterd om achter de golfen te komen, maar uiteindelijk heeft alleen Allard Jan een paar golfen meegepakt. Moeilijke sport.

De volgende dag hebben we in PE de eerste hulp bekeken van AJ’s ziekenhuis; HUGE! Met 3 complete SEH’s voor resp. de chirurgie, interne en ortho. Erg indrukwekkend en vlak voor het WK gebouwd!

Bij PE zit Addo Elephant Park, een park ter grootte van Drenthe waar we de eerste olifanten en ander wild hebben gespot. Zeer de moeite waard.

En toen was de vakantie voorbij en moesten we snel naar Tonga om te beginnen met werken! En daar valt ook wel weer een kantje over vol te schrijven maar laten we het kort samenvatten.

We hebben hier een prima huisje op het ziekenhuis terrein, enige nadeel dat de airco vastzit op 17 graden, maar dat is beter dan de 35 die het buiten is. Ze moeten alleen wel iets bedenken tegen ‘s nachts rondstruinende psychiatrische patiënten, vanmorgen lagen alle vuilnisbakken omver.

Maarten is geplaatst op de casualty (eerste hulp) en komt dagelijks thuis met verhalen over liters pus uit allerlei lichaamsdelen. Ik werk op de OPD (polikliniek) en zie met name patiënten met HIV en TB. Tonga schijnt in de omgeving de naam te hebben dat als de familie zich omdraait de patiënt dood is en dus komen mensen er niet zo graag. Ze komen dan op het laatste moment wat dit imago natuurlijk niet verbeterd. Maarten ziet vooral veel van die aanstaande hemelenden, dat zijn vaak de mannen. De vrouwen zijn wat verantwoordelijker en dat is veruit de grootste groep die ik op de OPD zie. Het bloed vloeit met name op de operatiekamers, daar sta ik 2 dagen in de week.

Buiten het werk vermaken we ons goed, er zijn hier een aantal leuke mensen van onze leeftijd die veel tripjes en uitstapjes maken en we konden zo aanhaken. Zo hebben we vorige week al olifanten, waterbuffels en neushoorns (3/5) gezien in Kurgerpark. Onze achtertuin, want nog geen 45 min hier vandaan.

Dit lijkt me genoeg voor nu!

Voor post: (de muren zijn nog zo kaal)

Dr Kas/ Nooitgedagt

Tonga Hospital

PO box 661

Kwalugedlane 1341

South Africa

Daarnaast zijn we zeer goed te bereiken via Skype: Maarten Kas

En mobiel

Maarten: 0027-715635268

Marloes 0027-725874089

Groeten Maarten en Marloes